Przeczytaj nasz post o tym jak wiedzie droga do Jeziora Pangong w Ladakhu!
Wybierając się nad Jezioro Pangong, warto wstać wcześnie i po drodze zatrzymać się w klasztorze w Thiksey (mniej więcej 30min drogi z Leh). Codziennie około 7 odbywają się tam poranne modlitwy, w których każdy choć raz powinien uczestniczyć. Po ceremonii w klasztorze, można również zjeść śniadanie w restauracji przy samej bramie wejściowej.
Następny postój to miejscowość Karo, gdzie sprawdzane są pozwolenia na wjazd w stronę jeziora. Pozwolenia należy załatwić wcześniej w Leh, z co najmniej jednodniowym wyprzedzeniem. Nie ma z tym problemu bo każdy hotel lub agencja turystyczna, za minimalną opłatą, załatwi to za nas. Warto natomiast zaopatrzyć się w listę uczestników wyjazdu z danymi w tabelce (imię, nazwisko, data urodzenia, płeć, kraj pochodzenia, zawód, nr paszportu, data wydania, ważności, nr wizy, data wydania, ważności) ułatwia to zdecydowanie podróżowanie po Ladakhu i wszystkie kontrole, a jest ich sporo, przebiegają zdecydowanie sprawniej niż bez kopii takich tabelek bo wtedy wojskowi spisują wszystkie dane z paszportów.
Dalej drogą ciągnie się doliną, po lewej stronie drogi ukazuje się pięknie położony klasztor Chemre (inaczej Chemde). Jeśli czas pozwala to można pokusić się o zwiedzanie lub pozostawić to na drogę powrotną.
Następnie zaczyna się wspinaczka, aż do przełęczy Chang (ok 5300 m n.p.m.). Tam warto zatrzymać się na zdjęcia i obowiązkowy czaj w wojskowej kantynie. Uważajcie jednak ze zbyt gwałtownymi ruchami, bo to już powyżej 5000 m n.p.m. i brak tlenu daje się we znaki, często prowadząc do stanów euforycznych, co z kolei prowadzi do zawrotów głowy lub głupich pomysłów.
Po zjeździe z przełęczy warto zatrzymać się w miejscowości Tangtse. Można tam zjeść coś na lunch – polecam Thukpę, tybetańską zupę warzywną z makaronem. Dalej droga znów wspina się aż do Jeziora Pangong. Rozglądajcie się za świstakami!
Pierwsza miejscowość nad jeziorem to Lukung, tutaj znów można zatrzymać się na herbatę i zdjęcia. Na nocleg jednak warto udać się dalej, aż do Spangmik. Tam nocować można w namiotach (wersja droższa – ok. 20 – 30 USD za 2os) lub, co moim zdaniem ciekawsze, w tzw. homestayu (wersja tańsza ok 5 USD od osoby). Śpi się wtedy u rodziny, u której zawsze można zamówić także kolację i śniadanie. Spacer i zachód słońca nad jeziorem to absolutny „must” nawet jeśli siły nie dopisują. Akwen, położony na wysokości powyżej 4200 m n.p.m., ciągnie się przez ponad 100 km, spora jego część znajduję się już po stronie chińskiej, a wokół podziwiać możemy ponad 6 tysięczne szczyty masywów Pangongu i Ladakhu!
W drogę powrotną najlepiej udać się bardzo wcześnie rano, wtedy można podjechać jeszcze do klasztoru w Chemre, Hemis i Shey. Niektórzy jadą nad jezioro i wracają tego samego dnia, teoretycznie jest to możliwe, ale bardzo męczące i w zasadzie cały czas siedzi się w aucie. O wiele przyjemniejsza opcja to wersja dwudniowa.
Ladakh to niezwykły kraj, który warto odwiedzić, jednak należy pamiętać o odpowiednim przygotowaniu do podróży!
Dołącz do naszej społeczności, a co tydzień otrzymasz od nas darmową dawkę wiedzy dla prawdziwych obieżyświatów i informacje o nowych wyprawach!