Oznacza to że, zaraz po szympansach, są z nami najbliżej spokrewnionymi zwierzętami. I dokładnie tak jak ludzie, posiadają unikatowe linie papilarne oraz wykształcają mleczaki, które potem, tak jak u nas, są zastępowane 32 zębami!
I to właśnie Park Narodowy Bwindi, położony w południowej części kraju jest ostoją dla zagrożonych goryli górskich. Bwindi to jedno z ich ostatnich schronień. W latach 90. XX wieku badacze początkowo wyrazili pesymistyczne prognozy dotyczące odbudowy populacji tego gatunku i zaliczyli go do kategorii "krytycznie zagrożony". Jednak w ciągu ostatnich trzech dekad zaobserwowano zauważalne postępy w poprawie sytuacji, choć wciąż pozostaje ona delikatna. Spotkanie z gorylami to przeżycie na całe życie - być w obecności tych majestatycznych zwierząt to moment, który trudno opisać słowami.
Goryle dzielą się na dwie główne kategorie gatunkowe - goryle wschodnie (Gorilla beringei) oraz zachodnie (Gorilla gorilla). Goryle górskie, należące do podgatunku goryla wschodniego, są wyjątkowymi istotami zamieszkującymi górzyste tereny Afryki Wschodniej. Są to największe małpy naczelne na świecie. A dodatkowo, są zaliczane do rodziny człowiekowatych. Samce mogą osiągać wagę 140-170 kilogramów i mieć wysokość od 1,4 do 1,8 metra. Ponadto, charakteryzują się imponującą rozpiętością ramion, która wynosi od 2,3 do 2,6 metra, co pomaga im np. w przemieszczaniu się oraz zdobywaniu pożywienia. Samice są zazwyczaj mniejsze i ważą około 70-80 kg, a ich wzrost wynosi 1,2-1,5 metra. Warto dodać, że zarówno wielkość, jak i masa goryli mogą się różnić w zależności od podgatunku i płci.
Ich imponujące sylwetki i siła są harmonijnie wkomponowane w otaczające je środowisko. Goryle górskie są jednymi z najsilniejszych zwierząt lądowych. Potrafią podnieść obiekty ważące nawet 900 kg! Co ciekawe, są one roślinożercami i nie atakują innych zwierząt. Żywią się liśćmi, owocami, pędami, kiełkami, korzeniami i korą drzew. Czasami również spożywają owady. Dorosłe samce jedzą około 20 kg pożywienia w ciągu dnia.
Żyją one w grupach rodzinnych pod opieką samca alfa, który ma białe włosy na grzbiecie (tzw. srebrny grzbiet), co świadczy że uzyskał pełną dorosłość (ok. 12-15 lat). Ich życie jest oparte na wiernej więzi rodzinnej, z silnymi hierarchiami. Obserwowanie interakcji między członkami grupy to zaskakujący i wzruszający spektakl. Ich zachowania obejmują rytuały, takie jak czesanie się nawzajem, które nie tylko wzmacnia więzi społeczne, ale również pomaga utrzymać higienę.
Goryle są zdolne do komunikowania się za pomocą różnorodnych dźwięków, ekspresji twarzy i ruchów ciała. Każde mrużenie oka, gest czy dźwięk ma swoje znaczenie w tym społeczeństwie. To niesamowite, ale goryle potrafią nauczyć się języka migowego!
Przykładem jest samica Koko urodzona w ZOO w San Francisco, która wraz ze swoją opiekunką Francine Patterson uczyła się właśnie tego języka. Rozumiała ona ponad 2000 znaków ASL (ang. American Sign Language) oraz opanowała ponad 1000 znaków GSL (ang. Gorilla Sign Language). Potrafiła też, wymyślać własne słowa, gdy nie znała takiego, który odpowiadał jej znaczeniu. Przykładowo, połączyła gest oznaczający palec oraz bransoletkę, gdy chodziło jej o pierścionek.
Koko była bardzo zainteresowana kotami i w 1983 roku zażyczyła sobie na Święta Bożego Narodzenia… kota. Początkowo otrzymała wypchane zwierzę, co od razu zauważyła i pokazywała gest oznaczający “smutna”. W kolejnym roku dostała już prawdziwego kota. Gorylica była w stosunku do niego bardzo opiekuńcza i delikatna oraz rozumiała, że kot nie jest zabawką traktując go zupełnie inaczej niż np. lalki. Kot niestety wpadł pod samochód i zginął. Francine Patterson przekazała tą informację Koko, na co ta zareagowała znakami oznaczającymi “smutna, źle, płakać” i przez kolejne dni była przygnębiona oraz wydawała dźwięki przypominające ludzki płacz. Rok później oraz w 2015 roku z gromady kotów wybrała kolejne kocięta, którym także sama nadała imiona. Koty towarzyszyły jej do końca życia.
Nie jest ona jedyną przedstawicielką goryli, która nauczyła się języka migowego i z powodzeniem go używała. Przykładowo, Michael z rezerwatu w Woodside, zaskoczył opiekunów opowieścią o swoim życiu - goryl urodził się na wolności w Afryce, jednak stracił rodziców z rąk kłusowników. Całą tę historię udało mu się przekazać za pomocą języka migowego.
Te historie pokazują jak inteligentne są goryle oraz że, wykazują różnorodne osobowości i potrafią doświadczać głębokich emocji, takich jak smutek, empatia czy rozpacz. To dowodzi, jak niezwykłe i bliskie ludziom są te niesamowite zwierzęta.
Dołącz do naszej społeczności, a co tydzień otrzymasz od nas darmową dawkę wiedzy dla prawdziwych obieżyświatów i informacje o nowych wyprawach!